becâyiş


becâyiş
(F.)
[ ﺶیﺎﺠﺑ ]
yer değişimi.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • becayiş — is., Far. becāyiş Karşılıklı yer değiştirme Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller becayiş etmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • BECAYİŞ — f. Değişme. Trampa. Birini verip ötekini alma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • becayiş etmek — değişik yerdeki görevliler, karşılıklı yer değiştirmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • BECAYİŞ-İ MEKÂNÎ — f. Yer değiştirme. Mekân değişikliği …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük